Dag beste mensen. Allereerst mijn grootse excuses voor de diehard fans die ik teleur heb gesteld door even een tijdje niks te posten op mijn geweldige site! Met dit verhaal zal ik vast en zeker jullie harten heroveren en ga ik er ook maar vanuit dat onze relatie er verder niet onder geleden heeft.

Der zijn een hoop mooie dingen gebeurd in die 3 maanden en kort en bondig als een van Breukelen ken wezen zal ik jullie dat even zo beknopt vertellen;)

We gaan terug naar eind maart, toen mn Calsmaatje Nick Paulussen 4 daagjes langskwam. Supertof dat ie er was en grappig om te zien dat ondanks dat je elkaar aanzienlijk minder ziet alles nog gewoon koek en ei is tussen elkaar. Twee daagjes zijn we naar het zuiden van Italia afgereid en hebben we een nachtje in Napoli geslapen. Fantastische chaos in die pure Italiaanse stad, waar wij het aankijken, als 2 lange ‘biondi', behoorlijk waard waren. Vooral van Nick dachten de donkere Italiaantjes en de ontelbare Afrikaanse immigranten volgens mij dat ie van een andere planeet kwam. In de trein terug (pak m beet 6uurtjes) hebben we onafgebroken geouwehoerd en na nog een gezellig dagje Firenze was het alweer tijd voor de grote rakker om op huis aan te gaan.

Het was echter van korte duur dat ik zonder Nederlands gezelschap was, want mn zuster en broedertje waren in aantocht. Zij arriveerden begin april en ook met hen heb ik het (ondanks het kloteweer) supergezellig gehad. Het feit dat zij allebei ook een tijdje in het buitenland hebben gezeten zorgde hier en daar voor leuke 'breukelgewijze' analyses en ervaringsuitwisselingen. Na een dagje Perugia met zijn 3tjes en twee sightseeingdaggies in Firenze mocht Parffuuuhh (of op zn Italiaans Parfuuuumo) alweer richting NL, terwijl Yoni&ik de dag erop nog heerlijk konden genieten van het eindelijk gearriveerde lekkere weer.(Bale Bengkie!) Mountainbikies gepakt samen en ik had zowaar nog verdraait veel moeite om mn sportieve zusje op de col di Fiesole te kunnen volgen! 'Tijd om weer is het voetbalveld op te zoeken', dacht ik..

Twee weken zaten er weer tussen voordat de allermooiste dame van de wereld voor de 2^e maal uit NL over werd gevlogen. (Sorry Davy voor het zoetzappige gedoe..misschien kun je deze alinea beter maar ff overslaan;) ) haha.. t was weer een genot om mijn moppie te kunnen zien en ook al is het maanden geleden, ik herinner me nog als de dag van gister dat ik haar op station Santa Maria Novella op mocht halen. Heerlijke dagen met elkaar gehad, ook al was wederom het weer behoorlijk tegenvallend. Toen we maandagochtend (om half8 's ochtends) op Pisa Airport arriveerden werden we blij verrast met de annulering van de vlucht wegens de vulkanische assen! De eerstvolgende vlucht was drie dagen later, een behoorlijke domper dus;) in deze drie dagen hebben we nog schitterend weer gehad en was het slechte weer van de voorgaande week allang weer vergeten.

Ik blijf aan de gang met vertellen over mijn bezoekers, want weer 2 weken later was het de beurt aan de grootste pollies op aarde: Timo&Nena. Helaas zonder mijn jongste neefie Quintin, maar het heeft de pret zeker niet mogen drukken. Als 2 liefhebbers van het mediterraanse leven genoten ze van de zon en stijgende temperaturen, waarbij Timo zichzelf etaleerde als de eerst Spaanssprekende Hollander in Firenze! Voor de mensen die het nog niet wisten: Tim is zijn Spaans aan het opvijzelen en pakt daarvoor elke gelegenheid aan. Terwijl Nena geen genoeg van Tim z'n gedrevenheid kan krijgen blijft Timo zijn smsjes naar mij maar in het Spaans typen. Het leuke is dat ik ze met mijn opgedane kennis van de Italiaanse taal aardig weet te ontcijferen. Belachelijk hoe erg die talen op elkaar lijken, schrijftaal dan hè.

Uiteindelijk hebben we met zijn drietjes een topweekend gehad en was vooral de CL-finale avond in een overvolle schotse pub met allemaal Italiaantjes supergeslaagd. Verder veel van Firenze met elkaar gezien en voor het eerst sinds mijn verblijf, ondanks dat het zo dichtbij was, nog een dagje Pisa gedaan. Mijn negatieve vooroordeel over deze stad was niet geheel onterecht; ik vond het niet zo bijzonder, maar gezellig was het wel!

Dan de laatste bezoekers (en dan houd ik er echt over op): Rick, Jeff & Blok. Die met zijn 3tjes zouden komen, maar wegens het plots overlijden van Blokkie's oma kwam er een plek vrij. Uiteindelijk is mijn lief (hals over kop) voor de 3^e keer in 5 maanden het vliegtuig ingestapt, nu met de boys. Een reis om nooit meer te vergeten, want met al het gekloot bij elkaar heeft het ze zo'n 16 uur gekost om Firenze te bereiken. De terugweg was evenmin zo soepel en dat deed bij Rick de kous af: 'Ik ga een petitie opstellen tegen die lui';) Is daar nog wat van gekomen Rocco? Ook met de boys en my girl weer topdagen gehad hier in Firenze, Pisa en het fameuze Cinque Terre (5dorpjes aan de westkust). En na een geslaagd weekend stonden de toppers weer een barre reis terug naar NL te wachten.

'Met al die bezoeken kom je dan nog wel aan je eigen ding toe?' Hoor ik jullie al zeggen. Jazeker is het antwoord, maar ik zal er niet aan toekomen om dat hier uitgebreid te vertellen.

Noemenswaardig is dat ik eind mei nog een lang weekend in Palermo (Sicilia) ben geweest. Prachtig daar. En vooral omdat je de taal nu iig wel aardig kan begrijpen is het mooi om ‘nel sud' het verschil in accent weer te horen: 'Miiiiinchia'. Daarnaast heb ik op school weer heel veel nieuwe mensen leren kennen waar ik menig feestjes en etentjes mee heb gehad. Natuurlijk heb ik ook heel veel tijd doorgebracht met mijn grote vriendelijke huisgenoot Najati. Vorige week zijn we bijvoorbeeld met de fiets de trein in gestapt en hebben we een mooie tocht langs de kust van Livorno gemaakt. Afgelopen maandag heb ik een heel geslaagd afsluitend feestje/diner gehouden a casa mia. Maar zonder dea Carolina (brazilaanse kok) was het me zeker niet gelukt.

Vandaag schijnt sinds 1 week de zon weer is een keer, dus ik denk dat ik maar is gauw naar buiten ga! Nog ff flink genieten hier en dan lekker op huis aan. Ook wel weer heel veel zin in. Der staan weer heel veel nieuwe leuke en spannende dingen te wachten in het koude kikkerlandje.

En laten we in godsnaam hopen dat we iig de halve finale halen met zijn allen in Zuid-Afrika. Wat een vreugde brengt me dat evenement toch weer iedere 4 jaar! Maar nooit niet zoveel vreugde als hetgeen wat me te wachten staat op Eindhoven Airport vrijdagmorgen!

Hoop dat ik enigszins een beeld heb kunnen schetsen van wat ik zoal gedaan heb hier en anders spreken we elkaar in Olanda nog wel!!

Geniet van de foto's!

Tanti saluti a tutti (vandaag geslaagd voor livello 5 op school:D ) Ma non vuol dire niente Anneloes! Ci vogliono ancora qualche anni di più prima di essere come un vero Italiano;)