Tjaa jaaa ja.. En toen was het ineens nog maar 3 dagen!
Dag beste mensen. Allereerst mijn grootse excuses voor de diehard fans die ik teleur heb gesteld door even een tijdje niks te posten op mijn geweldige site! Met dit verhaal zal ik vast en zeker jullie harten heroveren en ga ik er ook maar vanuit dat onze relatie er verder niet onder geleden heeft.
Der zijn een hoop mooie dingen gebeurd in die 3 maanden en kort en bondig als een van Breukelen ken wezen zal ik jullie dat even zo beknopt vertellen;)
We gaan terug naar eind maart, toen mn Calsmaatje Nick Paulussen 4 daagjes langskwam. Supertof dat ie er was en grappig om te zien dat ondanks dat je elkaar aanzienlijk minder ziet alles nog gewoon koek en ei is tussen elkaar. Twee daagjes zijn we naar het zuiden van Italia afgereid en hebben we een nachtje in Napoli geslapen. Fantastische chaos in die pure Italiaanse stad, waar wij het aankijken, als 2 lange ‘biondi', behoorlijk waard waren. Vooral van Nick dachten de donkere Italiaantjes en de ontelbare Afrikaanse immigranten volgens mij dat ie van een andere planeet kwam. In de trein terug (pak m beet 6uurtjes) hebben we onafgebroken geouwehoerd en na nog een gezellig dagje Firenze was het alweer tijd voor de grote rakker om op huis aan te gaan.
Het was echter van korte duur dat ik zonder Nederlands gezelschap was, want mn zuster en broedertje waren in aantocht. Zij arriveerden begin april en ook met hen heb ik het (ondanks het kloteweer) supergezellig gehad. Het feit dat zij allebei ook een tijdje in het buitenland hebben gezeten zorgde hier en daar voor leuke 'breukelgewijze' analyses en ervaringsuitwisselingen. Na een dagje Perugia met zijn 3tjes en twee sightseeingdaggies in Firenze mocht Parffuuuhh (of op zn Italiaans Parfuuuumo) alweer richting NL, terwijl Yoni&ik de dag erop nog heerlijk konden genieten van het eindelijk gearriveerde lekkere weer.(Bale Bengkie!) Mountainbikies gepakt samen en ik had zowaar nog verdraait veel moeite om mn sportieve zusje op de col di Fiesole te kunnen volgen! 'Tijd om weer is het voetbalveld op te zoeken', dacht ik..
Twee weken zaten er weer tussen voordat de allermooiste dame van de wereld voor de 2e maal uit NL over werd gevlogen. (Sorry Davy voor het zoetzappige gedoe..misschien kun je deze alinea beter maar ff overslaan;) ) haha.. t was weer een genot om mijn moppie te kunnen zien en ook al is het maanden geleden, ik herinner me nog als de dag van gister dat ik haar op station Santa Maria Novella op mocht halen. Heerlijke dagen met elkaar gehad, ook al was wederom het weer behoorlijk tegenvallend. Toen we maandagochtend (om half8 's ochtends) op Pisa Airport arriveerden werden we blij verrast met de annulering van de vlucht wegens de vulkanische assen! De eerstvolgende vlucht was drie dagen later, een behoorlijke domper dus;) in deze drie dagen hebben we nog schitterend weer gehad en was het slechte weer van de voorgaande week allang weer vergeten.
Ik blijf aan de gang met vertellen over mijn bezoekers, want weer 2 weken later was het de beurt aan de grootste pollies op aarde: Timo&Nena. Helaas zonder mijn jongste neefie Quintin, maar het heeft de pret zeker niet mogen drukken. Als 2 liefhebbers van het mediterraanse leven genoten ze van de zon en stijgende temperaturen, waarbij Timo zichzelf etaleerde als de eerst Spaanssprekende Hollander in Firenze! Voor de mensen die het nog niet wisten: Tim is zijn Spaans aan het opvijzelen en pakt daarvoor elke gelegenheid aan. Terwijl Nena geen genoeg van Tim z'n gedrevenheid kan krijgen blijft Timo zijn smsjes naar mij maar in het Spaans typen. Het leuke is dat ik ze met mijn opgedane kennis van de Italiaanse taal aardig weet te ontcijferen. Belachelijk hoe erg die talen op elkaar lijken, schrijftaal dan hè.
Uiteindelijk hebben we met zijn drietjes een topweekend gehad en was vooral de CL-finale avond in een overvolle schotse pub met allemaal Italiaantjes supergeslaagd. Verder veel van Firenze met elkaar gezien en voor het eerst sinds mijn verblijf, ondanks dat het zo dichtbij was, nog een dagje Pisa gedaan. Mijn negatieve vooroordeel over deze stad was niet geheel onterecht; ik vond het niet zo bijzonder, maar gezellig was het wel!
Dan de laatste bezoekers (en dan houd ik er echt over op): Rick, Jeff & Blok. Die met zijn 3tjes zouden komen, maar wegens het plots overlijden van Blokkie's oma kwam er een plek vrij. Uiteindelijk is mijn lief (hals over kop) voor de 3e keer in 5 maanden het vliegtuig ingestapt, nu met de boys. Een reis om nooit meer te vergeten, want met al het gekloot bij elkaar heeft het ze zo'n 16 uur gekost om Firenze te bereiken. De terugweg was evenmin zo soepel en dat deed bij Rick de kous af: 'Ik ga een petitie opstellen tegen die lui';) Is daar nog wat van gekomen Rocco? Ook met de boys en my girl weer topdagen gehad hier in Firenze, Pisa en het fameuze Cinque Terre (5dorpjes aan de westkust). En na een geslaagd weekend stonden de toppers weer een barre reis terug naar NL te wachten.
'Met al die bezoeken kom je dan nog wel aan je eigen ding toe?' Hoor ik jullie al zeggen. Jazeker is het antwoord, maar ik zal er niet aan toekomen om dat hier uitgebreid te vertellen.
Noemenswaardig is dat ik eind mei nog een lang weekend in Palermo (Sicilia) ben geweest. Prachtig daar. En vooral omdat je de taal nu iig wel aardig kan begrijpen is het mooi om ‘nel sud' het verschil in accent weer te horen: 'Miiiiinchia'. Daarnaast heb ik op school weer heel veel nieuwe mensen leren kennen waar ik menig feestjes en etentjes mee heb gehad. Natuurlijk heb ik ook heel veel tijd doorgebracht met mijn grote vriendelijke huisgenoot Najati. Vorige week zijn we bijvoorbeeld met de fiets de trein in gestapt en hebben we een mooie tocht langs de kust van Livorno gemaakt. Afgelopen maandag heb ik een heel geslaagd afsluitend feestje/diner gehouden a casa mia. Maar zonder dea Carolina (brazilaanse kok) was het me zeker niet gelukt.
Vandaag schijnt sinds 1 week de zon weer is een keer, dus ik denk dat ik maar is gauw naar buiten ga! Nog ff flink genieten hier en dan lekker op huis aan. Ook wel weer heel veel zin in. Der staan weer heel veel nieuwe leuke en spannende dingen te wachten in het koude kikkerlandje.
En laten we in godsnaam hopen dat we iig de halve finale halen met zijn allen in Zuid-Afrika. Wat een vreugde brengt me dat evenement toch weer iedere 4 jaar! Maar nooit niet zoveel vreugde als hetgeen wat me te wachten staat op Eindhoven Airport vrijdagmorgen!
Hoop dat ik enigszins een beeld heb kunnen schetsen van wat ik zoal gedaan heb hier en anders spreken we elkaar in Olanda nog wel!!
Geniet van de foto's!
Tanti saluti a tutti (vandaag geslaagd voor livello 5 op school:D ) Ma non vuol dire niente Anneloes! Ci vogliono ancora qualche anni di più prima di essere come un vero Italiano;)
Saluta dall'Italia!
(wegensinternetprobleempjes volgen de foto'shelaas pas volgende week, excuses voor het ongemak dames&heren)
Dag beste mensen! Volgens mij is het alweer 3 weken geleden dat ik wat van me heb laten horen, dus tijdvoor een update, want ik heb weer een het een en ander te vertellen dames&heren!Dus, zet je schrap:)
Allereerst wilde ik even mijn schoonzus uit het hoge noorden tegemoet komen met de volgende fantastische quote: 'Ik geloof net zo min in zwart als wit, maar heb wel vertrouwen in geroosterde kapoen, boter en bier... ik zweer echter bij goede wijn, en naar mijn mening is ieder die zich daarop verlaat, verzekerd van een plaatsje in de hemel' - was getekend Luigi Pulci (een Florentijnse dichter van zo'n 600 jaar geleden) De meeste die mij een beetje kennen zullen snappen dat een uitspraak als deze bij mij niet in het verkeerde keelgat kan schieten, integendeel: ik vreet me hier een ongeluk aan allerlei lekkernijen en typisch Toscaanse gerechten. Dus maakt u zich geen zorgen mevrouw Steendam;) Om alle gerechten op te gaan noemen is wat overdreven maar welk gerecht mij bijvoorbeeld erg goed smaakt hier, is gli spaghetti bianchi..gewoon de kale spaghetti met wat olijfolie,tomaatjes&parmazaanse kaas doet wonderen tijdens de pommerigi(middagmaaltijden)!
Uhm ff kijke, laten we bij het begin beginnen: La Fiorentina contra Milan. Dat was me nog is een vermakelijk potje! Samen met 1 zwitserse,1 oostenrijkse en 3 japanners van school zijn we op 24 feb. naar stadion Artemio Franchi geweest. Wel een droom die werkelijkheid werd moet gezegd, want om de Rossoneri(roodzwarten) eindelijk is in het echt te kunnen zien schitteren was tot dan toe nog een groot gemis in mijn leven. Nesta, Ambrosini, Gatusso, Ronaldinho, Pato & niet te vergeten meneertje Pirlo van Milan en Gilardino, Jovetic & Montolivo van Le Viola(de paarsen) hebben me zkr kunnen vermaken. Het was een spannend potje en ik hoopte dat het zou eindigen in een gelijk spel. Maar na de gelijkmaker vanonze dekselse Huntelaar kregen 'de mannen van Berlusconi' het in de blessuretijd toch nog voor elkaar om de winnende binnen te knallen. Dat deed even pijn bij de Florentijnen: Afgetroefd en verslagen dropen de supporters stuk voor stuk af. Niet langer provoceerden ze de ietwat fanatieke supporters van Milan(die overigens maar 30 meter van mij vandaan zaten) met teksten als: Milan, Milan..Vaffanculo! Waarvan ik de betekenis beter maar ff in het midden kan laten;) Enfin, ondanks de uitslag en de ietwat ver weggelegen zitplaatsen, heel erg vet om een keer een echte Italiaanse competitiewedstrijd bij te wonen!
Dan heb ik ook nog een paar dagtourtjes gemaakt met wat vrienden. Eentje naar Arezzo, klein stadje in Toscane. Misschien dat sommige het kennen omdat de Oscarwinnende film: 'La vita è bella' daar is opgenomen. Overigens een mooie, trieste film over een joods gezin dat naar een concentratiekamp wordt gestuurd. Verder een typisch toscaans stadje. Ook nog een dagje in Lucca geweest. Echt een prachtige stad/dorp, waarvan het centrum is omringd door een stadsmuur. Het schijnt dat Giacomo Pulcini, een wereldberoemde operaschrijver hier geboren is. En ten slotte ben ik vorige week zaterdag samen met mijn huisgenoot Najati ook nog naar La Spezia en een nabijgelegen dorpje genaamd Portovenere geweest. Waarvan ik de laatste iedereen kan aanraden om ooit een keer heen te gaan: Adembenemend! De foto's spreken voor zich.. Een vriend van Najati, die ons heeft opgepikt in La Spezia met zn 'prachtige' Lancia, heeft ons een rondleiding gegeven in zijn territorium. Daarna zijn we gezellig wat wezen drinken en nog wat later op de avond de trein richting huis gepakt.
Oja, school. Dat deed ik ook nog hier. Ik moet zeggen dat het een stuk voortvarender gaat de laatste weken. Mijn vocabulaire is groot genoeg geworden om me enigszins verstaanbaar te kunnen maken. En met het behouden van de discipline om minimaal 5/6 uur per dag alleen maar met Italiaans bezig te zijn, zie ik weldegelijk een mogelijkheid dat ik het over 3 maandjes redelijk vloeiend spreek. Verder is onze klas van locatie veranderd en zitten we nu serieus maar 50 meter van de Ponte Vecchio af. Het toeristentrekkertje van de stad, mede omdat het de enige brug is die Duitsers bij het verlaten van de stad midden jaren 40 niet hebben opgeblazen. Op enkele foto's kun je de brug zien, tis degene met allemaal kleine huisjes erop.
Ik ben overigens gepromoveerd naar het volgende niveau: livello 2, wat niet zoveel voorstelt maar toch wel fijn is dat dat in ieder geval gelukt is. Over 2 weken is de volgende toets om toegang te verkrijgen naar niveau 3. Gewoon iedere dag vol goede moed naar school gaan en af en toe maar even slikken als er weer een nieuwe werkwoordconditie (geen idee wat het NL woord ervoor is) wordt behandeld. Want het blijft een ingewikkelde taal als je het mij vraagt.
Voor de rest fiets ik wat af met mijn prachtige mountainbike;). La primavera (de lente)is te ruiken en tochtjes door de heuvels zijn onvermijdelijk!Zie de foto's maar. Natuurlijk wordt er geregeld hier en daar vino rosso genuttigd in casa mia of ergens anders in het stadje met studiegenoten, maar dat soort praktijken spreken voor zich natuurlijk! Ook heb ik in de tussentijd weer 2 kooklessen gehad. Ik leer daar wel verschillende kunstjes van een paar rasechte spaghettivreters, maar lol maken met Annie & Felix staat toch wel voorop!
Wat rest is de komst van mijn lieftallige principessa! Dat kan ons ook echt niet langer meer duren!! Hoewel ik hier meer dan voldoende geniet was het gemis van het vrouwtje deze 6 weken regelmatig afzien geblazen: tijd voor een gelukkig weerzien aankomende woensdag op Pisa Airport! De weersverwachtingen zijn niet verkeerd, in ieder geval beter dan bij jullie;) Hoe dan ook, even 3 dagen volledig opladen!
Ik hou het weer even voor gezien, tot de volgende update tutti!
Ciao
En dat waren alweer 3 weken!
Signore e Signori!
Bedankt allemaal voor jullie reacties! Fijn om te weten dat er na die 24 jaar toch nog mensen zijn die enigszins om mij geven;) Mensen mensen, wat is het hier (ja nog steeds) toch supergeweldig! Ondanks een klein terugslagje vorig weekend wegens het onvermijdelijke gemis van mijn ‘pollientje' gaat het bovennatuurlijk goed met me. Nog beter zelfs omdat de operatie van mijn lieve neefje goed is afgelopen vorig week! Ik heb mn draai helemaal gevonden hier en zal jullie weer s ff updaten over wat ik de afgelopen 2 weekies zoal heb uitgespookt! Forgive me als ik sommige gebeurtenissen vergeet, maar zoals andere medereizigers het wellicht wel met mij eens zullen zijn is het leven in het buitenland voor je gevoel veel spannender dan in ons koude kikkerlandje!
Ik was geëindigd met de verkondiging van een tripje met school naar Pisa op zondag 2 weken terug. Het zal echter ook bij die verkondiging blijven want 7.30u verzamelen op het station bleek voor deze jongeman net even te vroeg. Ik schrok om 7.25u wakker en realiseerde me dat het dagje Pisa even een paar weekies opgeschoven zou wordenJ Toen heb ik me nog maar ff een keertje omgedraaid en tijdens het dommelen gedroomd dat ik mijn moeder feliciteerde met haar 57e (foutje,bedankt!) verjaardag!! Gefeliciteerd mam! Una molto molto bene età dacht ik zo! Zo, nu heb ik hopelijk ook gelijk de wensen van mijn schoonzusje vervuld die mij er wijselijk op attendeerde dat er ook zo hier en daar aan de taal gewerkt moet worden. Nou Anneloes, ik kan je vertellen het valt niet mee die taal van jullie zeg. Ik ben nu 3 weken verder en ik moet er behoorlijk aan trekken. Vooral de afgelopen week word ik er bijna mesjogge van, dat geklungel met verschillende talen die ik tijdens mijn verblijf gebruik. Het heeft ertoe geleid dat er tussen mijn oren wordt gebattled om 3 talen: Engels, Nederlands & Italiaans..Ik hoop dat de laatste binnenkort toch eens aan het langste eind zal gaan trekken want het verwarde gebrabbel wat er zo nu en dan uitkomt ben ik behoorlijk zat:)
Gelukkig ben ik niet de enige en moeten de meeste van mijn klasgenoten er ook wel hard voor werken. Mn klas die overigens een paar verschuivingen heeft moeten ondergaan de afgelopen weken. We begonnen met Brazilie,Colombia,Japan,Nigeria,Amerika,Nederland&Qatar die het klaslokaal bezetten. Na 3 weken zijn 1 Japanse, 2 Brazilianen en 1 Nigeriaan(Alvin) eruit gestapt en heeft de klas zich weten te versterken met een Chileense genaamd Fernanda. En aangezien Alvin en Mario er nu niet meer bij zijn houd ik de mannelijke eer enkel en alleen hoog! Vooral mijn lief is daaar heeel erg content mee;) Aankomende donderdag hebben we een tussentijdse toets en aan de hand daarvan worden de klassen volgende week(nieuwe maand) opnieuw ingedeeld. Laten we hopen voor jou dat er wat meer mannelijk vlees in mijn nieuwe klas zit lief;)
Maar goed, ik heb de afgelopen 2 weken dus doordeweeks iedere ochtend tot half 1 les gehad en zo'n btje iedere middag een culturele activiteit gedaan. Zo hebben we 2 opera's behandeld, wat ik eigenlijk vooral doe om mijn Italiaans zoveel mogelijk te stimuleren en gedeeltelijk omdat ik ook wel een btje nieuwsgierig was naar de lessen omdat ik op zich wel van opera houd. Maar naar deze 2 lessen is het voor mij voorlopig wel ff basta en ga ik liever naar een opera toe, dan dat we er anderhalf uur over gaan zitten lullen. Wel leuk om een keertje te doen! Net als de humoristische trilogie die we gekeken hebben: Amici Miei (parto 1,2&3).. puur Florentijnse trilogie over 4 vrienden die in Firenze allemaal grappen en grollen uit halen. Beetje geforceerd, maar je zou het de italiaanse-jack ass versie uit de zeventiger jaren kunnen noemen.. Erg lachen iig! Dan hebben we nóg een kookcursus gedaan, daar weer een paar nieuwe mensen leren kennen en niet te vergeten nog hier en daar wat kerken bezocht.
Dan denken jullie vast: 'Die jongen is alleen maar met school bezig' Nou, laten we het niet overdrijven want ik blijf toch dezelfde Kai natuurlijk;) Zaterdag ben ik bijv. een dagje naar Siena geweest met Annie,Rachel(Annie's kamergenoot)en Travis(een vriend van Rachel) en dat was erg cool. Check de foto's maar (Thijs&Marit: Thanks nog voor jullie sinterklaas-kado!! Ik kan jullie zeggen dat jullie lonely planet heeeel goed gebruikt wordt)
Voor de rest ga ik regelmatig gezellig een drankje doen in de stad. Ook daarvoor kun je hier je lol niet op: vorige week ben ik bijv. in een kroeg hier om de hoek geweest waar de hele avond een coverband van de Beatles optrad. Een band bestaande uit Italianen, die voor de verandering geen opzichtig Italiaans accentje hebben in hun Engels. Bovendien heb ik ook nog eens het geluk dat ze voorlopig wekelijks spelen, dus als ik op dinsdagavond ff niets te doen heb...
Voor de rest trek ik ook regelmatig op met mijn huisgenoot Najati, filmpje hier, filmpje daar en gister hebben we zowaar een stukje hardgelopen op het steile parcours van de Toscaanse heuvels. Eenmaal bovengekomen baalde ik wel dat ik mijn geliefde toestelletje niet bij me had, want wat een uitzicht was over de stad!
Nu ga ik maar eens ff de fietsenmaker opzoeken, want mijn nieuwe aanwinst (mountainbike van €40,-) kan nog wel een beurtje gebruiken.. Vanavond begint het schoolvoetbaltoernooi. Super lachen, we spelen een toernooitje verdeeld over 5 dagen t/m volgende week dinsdag tegen allerlei andere culturele scholen in de stad. Mijn lerares is behoorlijk fanatiek, een kleine understatement want ze heeft de dames in ons team al laten weten dat ze alleen mogen spelen als we minimaal met 3 doelpunten voor staan. Hahaha.. topwijf!! ;) Jullie begrijpen dat niet alle vrouwen hier even blij mee zijn, maar ze snappen dat Italië hier en daar nog wel wat achterloopt op feministisch gebied, dus accepteren die hap:p We zullen zien wat het oplevert. Woensdag ga ik btw naar Fiorentina-Milan in stadio Artemio Franchi. Een wedstrijd waarvan de meeste van jullie wel begrijpen dat ik er van zal gaan smullen!
Ok, ci parliamo! Twas mij weer een waar genoegen en ik zal de volgende keer weer een wat langer verhaal proberen te schrijven, miss dat de foto's jullie wat troost geven;)
Ciao
Ps. Mensen die zich nog zorgen maakten om mijn illegaliteit hier: Wees gerust! Van de week heb ik mijn nieuwe paspoort opgehaald bij het postkantoor:)
Ps2. @Wennekes: Nodig ze maar uit! Er zijn hier iig genoeg tentjes waar met garnalen gegooid kan worden:)
Settimana uno!
Bongiourno Tutti!
Inmiddels is er al een week verstreken in bella Italia, nouja al.. het lijkt wel een maand als ik me bedenk wat ik al heb meegemaakt. Al met al wel een mooi moment om jullie vanuit mijn authentieke Italiaanse bijkeukentje is even een update te geven van mijn nu al prachtige leventje hier in Firenze! En prachtig is het dames&heren, de stad overspoelt je met cultuur dat je der bijna flauw van valt. Dat zijn geen grappen hoor, er schijnt zelfs echt een syndroom te zijn toegewijd aan dit verschijnsel. Dat las ik in mijn zelfmeegenomen stedengidsje.. Ik citeer: 'In 1817 beschreef de Franse schrijver Stendhal het zogenaamde ‘Stendhal-syndroom' als reactie op de overweldigende schoonheid van Florence. De symptonen variëren van duizeligheid tot een complete zenuwinzinking die alleen door bedrust kan genezen. Ook nu nog maken de ziekenhuizen van Florence melding van meer dan tien gevallen per jaar.' Hahaha, prachtig toch? Maar het kan nog gekker hoor: 'Wie zich overvallen voelt door het teveel aan cultuur en historie kan, om de zinnen te verzetten, het beste rustig met een glas wijn op een terras gaan zitten of een paar uur lezen in een gemakkelijk boek.' Nou, voor de mensen die nog van plan waren om een paar dagies langs te komen: Bedenk goed of Florence wel voor jou is weggelegd;)
Ik had mezelf voorgenomen om zo beknopt mogelijk te zijn, maar neem me niet kwalijk als ik daar hier en daar enigszins van af wijk;)
Voorlopig lijkt bella Firenze voor mij iig wel weggelegd! Vanaf dag 1 voel ik mij hier zo'n 1500 km verderop erg welkom en zelfs al erg thuis! Vorige week donderdag vertrokken vanaf de Molengraaf te Vianen, alwaar ik voor even afscheid moest nemen van mijn liefie. Dat was een bittere pil als nooit tevoren, maar we weten allebei waarvoor we het doen en waarom ik deze droom najaag en aan die gedachte hou ik mij dan ook maar vast. Volgende maand komt ze op bezoek en dat zal me een verZOENing worden!! Maar goed, samen met pape e mama ben ik hier vrijdag aangekomen in de Espace van botox nadat de we in Crans-Montana overnacht hadden. Mijn nichtje was in het huis van mijn opa op wintersport met wat vrienden en uiteindelijk heb ik tot 4 uur met wat gasten zitten bieren & ouwehoeren. Dat was erg gezellig, maar achteraf voor mijn fysieke gesteldheid misschien niet de meest gezonde keuze. Aangezien ik de dag voor vertrek uit Nederland tot half4 bezig ben geweest met verhuizen van Utrecht naar Hagestein en nog wat slaap had in te halen. Aan die verhuizing kan ik trouwens ook echt nog een boek wijden, maar dat bespaar ik jullie. Blokkie en Rocco kunnen jullie echter wel het een en ander toelichten mochten jullie dat nodig vinden. Was gezellig hè boys?
Bij aankomst op mijn kamer op de Via Ricasoli, behoorlijk in het centrum, werden we gelijk warm onthaald door mijn 36 jarige Palestijnse huisgenoot, nee niet mét stenen, maar met een dosis aan sympathie waar Jacob Mulenga jaloers op zou zijnJ Hij woont al 19 jaar in Florence en spreekt vloeiend Italiaans en hij heeft mij de 1e week met veel plezier (geloof ik) ingeleid in het wereldje van de Florentijnen. De rest van het weekend heb ik samen met mijn ouders een beetje de toerist uitgehangen, waarvan het bezoek aan de Galleria degli Uffizi toch wel de mooiste was. De galerij die eigendom was van de Medici, een familie die ruim 300 jaar de macht heeft gehad in Firenze.
Voor mijn ouders was het eigenlijk gewoon een weekendje weg en daar heb ik eigenlijk ook maar even lekker aan meegedaan, met name de diners waren ouderwets Italiaans gezellig! Zie de foto's maar s.
Maandag had ik mijn eerste schooldag (best gek, want zo voelde het ook echt: weer een hele nieuwe richting, nieuwe mensen en een heel nieuwe plek) Daarna nog geluncht met paps&mams alvorens zij weer richting Nederland vertrokken. En het mag gezegd worden, dat was best nog een emotioneel afscheid ook.. niet dat ik niet zonder mijn ouders kan, maar het was voor mij het eerste weekend in mijn leven dat ik voor meer dan een paar dagen alleen met mijn ouders op ben getrokken. En dat was best gek aangezien ik nooit echt de prater thuis ben geweest en nu eigenlijk dingen met mijn ouders heb besproken waar ik anders nooit zo snel over was begonnen. Een eerste mooie ervaring tijdens dit verblijf!
Enfin, de school: Een piepklein gebouwtje tussen de appartementen op de Via Roma (10min lopen vanaf mi casa), waar zo'n 40 studenten (veelal Amerikanen, ja idd helaas!) staan ingeschreven. Iedereen studeert er Italiaans en sommige doen er nog zang-, muziek- of andere culturele cursussen naast. Mijn cursusgroep bestaat uit 9 mensen. Etna (Colombiaanse), Gliara&Mario(Braziliaanse zus en broer), Alvin(Nigeriaan), Betty&Anne(2 Amerikaanse), Ayumi(Japanse) en Sally(uit Qatar). Een behoorlijk gemêleerd gezelschap dus. Zeker aangezien de leeftijd uiteenloopt van 13 t/m 40, maar dit blijkt tegen mijn verwachtingen in (nog) helemaal geen irritaties op te leveren. Er is geen één taal die iedereen spreekt dus je wordt gedwongen om Italiaans te spreken met elkaar ookal wordt er regelmatig teruggevallen op de nog meest gemeenschappelijke taal, Engels. Zeker de eerste 2 dagen. Moet je je eens voorstellen: Zit je daar de eerste dag, zonder amper tot niet een woord Italiaans te kunnen verstaan, te luisteren naar een typische Italiaanse die vanaf het begin af aan in het Italiaans begint te ratelen. Ik wist niet wat me overkwam, gelukkig was ik niet de enige en bedacht ik me dat dit misschien wel de beste methode is om zo snel mogelijk een taal te leren. Dat bleek ook wel na twee ochtenden cursus en weer 2 dagen meer tussen de spaghettivreters te hebben gezeten: Het luistergedeelte pak je redelijk snel op en het praten komt met de weken(hoop ik), maar duidelijk is dat je gewoon schijt moet hebben en zoveel mogelijk moet praten. Iets waar ik in nieuwe groepen eigenlijk nooit zo behoefte aan heb, maar dit is duidelijk met een goed doel, dus doen dan maar! De lessen zijn iedere dag van 9 tot half 1 en dan staat er 's middags rond 4en meestal nog een culturele activiteit op het programma. Deze week heb ik meegedaan aan een walking tour door de stad en een opera-lezing (supervet!!!) Ik heb schijnbaar een verborgen liefde voor culturele activiteiten die ik altijd een btje de grond in heb gedrukt maar welke nu duidelijk boven komt drijven. Alles wat met de Italiaanse cultuur te maken heeft trekt me aan en in Nederland boeide me dat gewoon nooit. En dat betekent nu niet dat ik een half uur naar een schilderij van de godin van de appels uit 1623 kan gaan staan kijken, maar meer op het gebied van de levensstijl en bijvoorbeeld op muzikaal gebied. Een mooie ontdekking na 24 jaar;)
Dan was er gister nog mijn trip naar Rome die ik vorige week maar besloot in te calculeren. Wat een gevolg was van het late opmerken dat mijn ID per 8 februari wel eens zou kunnen verlopenJ De enige manier om dit op te lossen was om in het Nederlands consulaat te Rome een paspoort aan te laten maken. 'Dat kan ook alleen Kai overkomen' hoor ik iedereen denken en daar zit ook wel wat in.. Dat neemt niet weg dat ik gister wel echt een topdag heb gehad in Rome (in mijn eentje ja!).. Om 7 uur de Frecciarossa (zeg maar de intercity van IT) gepakt richting Rome, alwaar ik om 9 uur na ruim 300 km aankwam. Daarna een paar bussen gepakt zodat ik om 10u bij de juiste halte uit kon stappen, althans iets eerder aangezien de bus plotseling moest stoppen ivm een aanrijding. Eenmaal uitgestapt en lopende naar het consulaat zag ik dat de hele straat was afgezet wegens wat ik later hoorde en zag een dodelijk ongeluk op de via Aldovrandi. Ik zag het witte bebloedde doek nog liggen in de bmw-5serie toen ik later langs het ongeval liep. Overdreven veel carabinieri en polizia uitgerukt om het allemaal in goede banen te geleiden, want daar ontbreekt het hier niet aan hoor.. jezuss, wat een hoop politie zeg. Zouden ze zichzelf niet is eens afvragen waarom dat in dit land toch zoveel meer is als bij andere. Waarschijnlijk omdat het ze niet eens interesseert en dat het hier (in Italië) één grote chaos is, maar ik hou ervan.. dat moet gezegd.. wat fijn dat ongeorganiseerde en opgefokte volk. Nouja, dat zeg ik nu nog.. miss kom ik daar later nog op terug;) Maar ok, half 12 vertrok ik bij het zwaarbewaakte consulaat op de Michele Mercati, waar nog meer ambassades zaten en heb ik de hele dag rondgelopen in de stad. (Zowaar een route uitgestippeld, ja pap geloof het of niet!) en om 5uur teruggekeerd op het station, moe maar voldaan. Daar heb ik anderhalf uur een btje liggen lampen totdat de trein van 18.45u vertrok. Nu de regionale trein, dat leek me voordeliger omdat ik nu géén tijdsdruk meer had en dat met de frecciarossa (44e tegen 19°)€25,- scheelt. Nou, ik kan je vertellen dat heb ik geweten ook. Normaal gesproken duurt die rit 4 uur, maar voor de verandering deed ie maar s ff een 1 uur langer over en kwam ik 5 uur later om 23.45u aan op het station. Nog ff geskyped met mijn moppieee en vandaag maar is even heerlijk lekker uitgeslapen! Lang niet alles heb ik jullie verteld, dat snappen jullie, maar ik brei er voor nu maar s even een einde aan. Dan ga ik maar is even proberen om een barbieri op te zoeken zodat ik morge weer met een strak kapsel Pisa kan bezoeken(met school). Ik hou jullie op de hoogte, geniet van de foto's (er zitten een paar mooie kiekjes bij (vooral die van de pizzabakker in Rome, das gister echt mijn nieuwe vriend geworden, z'n overheerlijke pizzabroodje heeft mijn leven verrijkt) dank jullie voor de aandacht!
Ciao vanuit het fantastische Firenze..
Kai